Geplaatst in Boeken, Recensie

Recensie: De ballade van de slangen en de zangvogels – Suzanne Collins

Titel: De ballade van de slangen en de zangvogels

Auteur: Suzanne Collins

Pagina’s: 590 pagina’s

Uitgeverij: Best of YA

Waardering: 4 uit 5.

Het is de ochtend van de boeteceremonie waarmee de 10e jaarlijkse hongerspelen worden ingeluid. In het Capitool bereidt de achttienjarige Coriolanus Snow zich voor op zijn enige kans op roem en succes, als mentor in de spelen. Zijn ooit zo machtige familie heeft het moeilijk en hoe het hun verder zal vergaan, hangt af van Coriolanus’ prestaties. Hij moet charmanter, slimmer en geraffineerder te werk gaan dan zijn medestudenten en zijn tribuut naar de overwinning helpen. 
Maar de kansen zijn niet in zijn voordeel. Coriolanus krijgt de vernederende opdracht om mentor te worden van de vrouwelijke tribuut uit district 12, het laagste van het laagste. Vanaf nu zijn hij en zijn tribuut verbonden door hun lot: elke keuze die hij maakt kan leiden tot gunst of mislukking, tot zege of ondergang. In de arena zal worden gevochten tot de dood. Buiten de arena begint Coriolanus mee te leven met zijn tribuut… en moet hij kiezen wat hij het belangrijkst vindt: de regels blijven volgen of doen wat nodig is om te overleven. 

Bron: achterflap boek

De hungergames is mijn allereerste dystopische boek ooit geweest. Het heeft dus altijd een speciaal plekje in mijn hart. Dus toen ik hoorde dat er een ‘deel 0’ kwam, moest ik het gewoon hebben en lezen. En wat ben ik hier blij om ! De schrijfstijl was zoals ik gewoon ben van de andere boeken. Je kan het heel vlot lezen, waardoor je erdoorheen vliegt. En ook alles dat vermeld wordt is een duidelijke taal. Het was naast de vertrouwde schrijfstijl, geweldig om nog eens in deze wereld te zitten.

Het boek was opgedeeld in meerdere delen. Dit gaf me voor – en nadelen. Als eerste ging deel twee heel traag vooruit. Het was heel repetitief en het leek alsof het maar een aantal pagina’s vullen was. In het tweede deel was het soms ook wel wat voorspellend. Ik kon je perfect zeggen hoe het ging verlopen. Maar vanaf deel drie ging het helemaal een andere kant op. Al wat ik voorspelde verdween en het boek werd geweldig. Door de verschillende delen kreeg je ook een goed inzicht het personage van Snow.

In de andere delen van de hongerspelen is Snow iemand die je verafschuwt. Je wil het liefst zo ver mogelijk bij hem wegblijven. Maar in dit boek voelde ik soms met hem mee. Soms las ik zo heerlijk weg, dat ik vergat wie hij werd en wie hij is. Het boek gaf een mooie beschrijving van hoe het komt dat Snow is wie hij is. Heb ik daarom meer sympathie voor hem en voor wie hij geworden is? Niet echt, je daden maken wie je bent. En zijn daden zijn nu eenmaal niet altijd van zuivere aard.

Heb jij het boek gelezen? Wat vond je er van?

Volg me op Bloglovin

Sale/Zomerdeals 2020Sale/Zomerdeals 2020

Auteur:

Hallo Ik ben Evi. Ik ben 23 jaar oud. Heb sinds juli 2016 een YouTube kanaal. En ben nu begonnen met bloggen. Ik blog over dingen die mij interesseren dit kan over boeken, beauty, lifestyle en nog meer gaan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s