Geplaatst in Geen categorie

Recensie: De heksencode – Anoeska Nossol




Auteur: Anoeska Nossol

Aantal pagina’s: 117
Uitgeverij: Sweek puplishing







Korte inhoud: 

Nola woont samen met haar familie in Salem Common. Al ziet het ernaar uit dat ze daar niet lang meer kunnen blijven. Het elfde gebod van het Spero, opgericht door profeet Roderick, steekt daar namelijk een stokje voor.
De jonge Nola moet uit handen zien te blijven van Roderick en zijn leger. Als heks in een technologische samenleving is ze niet langer veilig. 
Het ontlopen van een codenummer lijkt moeilijker dan gedacht. Zeker wanneer Nola geconfronteerd wordt met haarzelf. Wanneer ze erachter komt dat Roderick een groot geheim met zich meedraagt, wil ze niets liever dan deze onthullen aan de buitenwereld.

bron: Goodreads 


Het boek sprak me aan omdat het over iets anders ging dan de standaard vampieren of weerwolven, namelijk heksen. Ik heb nog niet zoveel verhalen gelezen over heksen, dus was ik wel heel benieuwd hiernaar. Het is ook niet het zoveelste dystopisch verhaal waarbij de wereld zal vergaan. en dat vind ik ook wel eens een leuke verandering. Ik wil natuurlijk wel even vermelden dat ik dit boek heb gewonnen via de Facebookgroep: ‘Young Adult België’. Toen ik hoorde dat ik het e – book gewonnen had, contacteerde ik de auteur en kwam ik erachter dat ze uit dezelfde streek kwam als ik. Dat maakte me nog nieuwsgieriger. 

Vanaf het eerste hoofdstuk zit je direct in het verhaal. Het eerste hoofdstuk is ook zo geschreven dat het je direct in een bepaalde sfeer brengt. Je vliegt erdoor. Je wil dan ook direct aan de volgende hoofdstukken beginnen. In het begin vond ik het verhaal soms wel een beetje verwarrend. Toch had ik het gevoel dat ik er wel direct inzat. Je maakt vanaf het begin direct kennis met de hoofdpersonages. 

Ondanks dat het een kortverhaal was had ik toch graag iets meer beschrijvingen gekregen van de personages en de ruimtes. Ik vind het namelijk heel leuk om je iets duidelijk te kunnen voorstellen. Dat was vaak niet het geval bij dit boek. Op sommige momenten werd en dan wel weer goede beschrijvingen geven. Dit zorgt er natuurlijk wel voor dat je wat ruimte hebt om je eigen invullingen te geven aan de personages en ruimtes. 

Je voelt wel mee met de heksen en begint je echt af te vragen waarom die code nu juist nodig is. En wat de achterliggende reden is. Je leert ook hoe Nola alles er aan doet om iedereen blij te maken. Ze wil dat iedereen weet wat Roderick zijn geheim is. Je leeft zo met haar mee dat je uiteindelijk hoopt haar hiermee te kunnen helpen. 

Het minste onderdeel in dit verhaal vond ik dat sommige dingen wel heel voorspelbaar waren. Zo kon ik vanaf het begin al zeggen hoe het einde er gedeeltelijk uit zou zien. En welke rollen bepaalde personages in het verhaal zouden spelen op het einde. Vele boeken hebben wel voorspelbare elementen dus dit kon ik uiteindelijk nog wel over het hoofd zien. 

Ik vind dit boek echt zeker de moeite waard! Ik heb het dan ook 3,5/5 gegeven. 

Lees jij vaak kortverhalen? Had jij al van de heksencode gehoord? Wat vond je ervan? Laat het me weten in de reacties ! 





Sale juli 2019

Geplaatst in Geen categorie

Recensie: Harry Potter en de steen der wijzen van J.K. Rowling.

Hallo

Vandaag heb ik een recensie voor jullie over een al wel heel bekend boek. Namelijk het allereerste boek van de Harry Potter reeks. Als je mijn Juli TBR of mijn Juli Wrap Up gezien hebt. Weet je dat ik nog maar pas het allereerste boek van Harry Potter voor de eerste keer heb gelezen. En wat ik je nu al wel kan zeggen is dat ik het echt te moeite waard was!

Auteur: J.K. Rowling
Oorspronkelijke titel: Harry Potter and the philosopher’s stone.
Aantal pagina’s: 228 Pagina’s
Uitgeverij deze editie: De Harmonie Amsterdam
Datum uitgave deze editie: 2000
Oorspronkelijke uitgavedatum: 1997
Harry Potter is een doodgewone, maar ongelukkige jongen die sinds de dood van zijn ouders bij zijn saaie en hardvochtige oom en tante woont, in de bezemkast onder de trap. Op een dag arriveert er een geheimzinnige brief voor hem. En daarna nog een, en nog een. De brieven veranderen Harry’s hele leven: hij wordt gered door een woest figuur op een vliegende motorfiets en hij komt erachter wie zijn ouders werkelijk waren. Met een speciale trein die vertrekt van Perron 9¾ belandt hij op Zweinsteins Hogeschool voor Hekserij en Hocus Pocus, waar hij alles leert over bezemstelen, toverdranken en monsters. Daar leert hij dat niet alle tovenaars even goed zijn.
Bron: achterflap van het boek.

Het boek is oorspronkelijk voor kinderen geschreven. Dit zorgt er dus voor dat de schrijfstijl heel makkelijk is en dat het boek heel vlot leest. Ook zijn de hoofdstukken niet zo heel lang waardoor je elke keer het hoofdstuk wil uitlezen. Ik dacht daarna vaak ook van: “oh, nog een hoofdstukje erbij kan nog wel.”

Wat ik ook heel leuk aan dit boek vind, is dat er een diversiteit is in taal. Dit zie je niet altijd in een boek. Zo heeft in dit boek Hagrid een bepaald accent. Dit past nu wel bij zijn karakter dus dat maakt het daarom juist zo leuk. Iets wat meestal wel het geval is in boeken van een serie, is dat er de personages een bepaald karakter hebben. Ik heb net al aangehaald dat door de diversiteit van de taal Hagrid een bepaalde persoonlijkheid krijgt. Maar ook al de andere personages hebben een bepaald karkater dat de ene keer wel goed door komt en de andere keer wat minder.

Dit is dat misschien wel een fantasy verhaal, toch vond ik het nog heel realistisch. Het kwam bij mij echt over als een realistisch verhaal, maar dan met een klein beetje verbeelding. En dat vind ik wel leuk. Ik ben persoonlijk niet zo snel een fan van fantasy boeken, daardoor was ik ook een beetje bang dat ik het boek niet goed ging vinden. Ik kende het verhaal al wel, maar bij films vind ik fantasy niet zo erg.

Een klein nadeeltje dat niet met het verhaal te maken heeft, maar met de vertaling is dat de namen veranderen. Ik vind dit bij sommige personen niet echt nodig. Ik snap dat Hermoine, Hermelien is geworden. Dit is nu niet een van de makkelijkste namen in het boek. Maar zo had ik toch liever Dumbledore gezien in de plaats van Perkamentus. Dit is puur omdat ik Dumbledore leuker vind klinken. Dit heeft dus niets met het verhaal te maken, maar ik wou het toch wel even vermelden.

Ik ben echt superbenieuwd naar de volgende boeken en deze staan zeker bovenaan in mijn koop-lijstje. Ik heb dit boek dan dus ook 5/5 gegeven.

Je kan me ook volgen op Goodreads, Twitter en Bloglovin’

Hopelijk tot de volgende keer,
Evi

Geplaatst in Geen categorie

Recensie: Soundless van Richelle Mead

Hallo

Ik heb een nieuwe recensie voor jullie! Deze keer gaat het over het boek Soundless van Richelle Mead. Ik heb dit boek in het Engels gelezen en ik weet dus niet zeker of deze ook zou vertaald worden. Maar toch wou ik er mijn mening over geven.

Auteur: Richelle Mead
Uitgeverij: Penguin Random House
Uitgeefdatum: 2015
Taal: Engels
Aantal pagina’s: 268 pagina’s

soundless gaat over een meisje genaamd Fei. Zij leeft in een dorp waar niemand iets kan horen. Er is ergens een ver gelegen rijk dat haar dorp eten en andere benodigdheden geeft, maar helemaal niet genoeg. Zr geven enkel spullen als ze metaal krijgen, hoe meer metaal hoe meer eten ze kunnen hebben. In het dorp beginnen de mensen ook hun zicht te verliezen. Op een dag wordt Fei wakker van een geluid, zij is de enige die kan horen. ze besluit dankzij haar terugekomen gehoor iets aan de situatie van haar dorp te doen.



Het boek speelt zich af in een voor mij totaal onbekende cultuur, namelijk het Oosten. Ook de wereld in het algemeen is helemaal anders. Ik vond dat plaats waar Fei leefde wel heel goed omschreven werd. Zo krijg je wel een goed beeld van de plaats. Het boek bevat echter soms wel heel gedetailleerde stukken, maar ook heel algemene stukken. Dit gaf me dan soms wel het gevoel dat er meer kon worden verteld. Zo krijg je wel een beschrijving van de wereld, maar soms vond ik die dan ook weer niet helemaal af.

Er is een miniem fantasy-aspect in dit boek. Ik ben zelf niet echt iemand die graag veel fantasy leest, maar ik kan het soms wel appreciëren.  Ik begon dus ook aan dit boek met het idee dat er veel fantasy zal zijn en dat de kans dus groot was dat ik het niet leuk ging vinden. Maar dit was helemaal niet zo. Er is natuurlijk wel het belangrijke element van het plotseling doof zijn en het blind worden. En het terugkerende gehoor van Fei. Veel verder dan dit ging het ook niet. Zo kon je het boek ook nog op een realistischere manier bekijken.

Het boek leest heel makkelijk en vlot. Dit komt volgens mij ook omdat er veel gebruik gemaakt wordt van echte dialogen. Dit zorgt er vind ik altijd voor dat alles een stuk vlotter leest. Je kan je natuurlijk afvragen: ” dialogen? Ze zijn doof?”  Ja, dat klopt. Hun handgebaren worden weergegeven als echte dialogen. Dit vond ik een mooi voorbeeld om te tonen hoe belangrijk taal eigenlijk wel niet is.

Als laatste wil ik graag nog zeggen dat ik de vriendschap en liefde in dit boek heel leuk vond. Als ik het over liefde heb, heb ik het bij dit boek ook voor de liefde voor je familie. Fei helpt haar kleine zusje, omdat zij een van de mensen is die blind aan het worden zijn. Ze heeft ook een heel sterke vriendschap met een andere jongen, die zo mooi is om te zien.

Ik heb dit boek uiteindelijk 3 op 5 gegeven.
Je kan me volgen via Bloglovin’, Twitter en Goodreads
Hopelijk tot de volgende keer,
Evi