Geplaatst in Boeken, Recensie, Young Adult

Recensie: Fake Trip – Margje Woodrow

Auteur: Margje Woordrow

Uitgeverij: De fontein

Genre: Jeugdthriller

Aantal pagina’s : 283 pagina’s

Waardering: 3 uit 5.

Een vierdaagse schooltrip naar Barcelona: zon, tapas, Gaudi en relaxen op het strand. Iedereen heeft er zin in. Maar dan gebeuren er dubieuze dingen. Een docent komt niet opdagen, er gebeurt een afschuwelijk ongeluk en er wordt een creepy filmpje gedeeld in de groepsapp. De spanningen lopen hoog op. Geheimen komen bloot te liggen. Kunnen Demi en Billy deze hel stoppen? Of is het al te laat?
Bron: achterflap boek.

Lees verder “Recensie: Fake Trip – Margje Woodrow”
Geplaatst in Boeken, Geen categorie, Recensie

Recensie: Het EOS – project – Mirjam Mous

Auteur: Mirjam Mous

Pagina’s: 303

Uitgeverij: Best of YA

Waardering: 3 uit 5.

Het boek kopen? Druk dan hier.

In een rustig natuurgebied wordt een man dood in de rivier aangetroffen. Het is Herman van Romondt, een journalist van Dagblad Zuid. De politie is er al snel van overtuigd dat het een ongeluk was en doet de zaak daarmee af. Maar Mink, die diezelfde dag nog stage bij Herman liep, denkt dat er meer aan achter zit. Wat wat deed de journalist bij de Blauwe Bosjes, terwijl hij helemaal niet van de natuur hield? En dan had hij het ook nog over een belangrijk artikel, dat zou inslaan als een bom. Mink en Jools, het nichtje van Herman, zijn vastbesloten om erachter te komen wat er is gebeurd en volgen alle sporen die de journalist heeft achtergelaten. De wereld waarin hij zich begeven heeft, blijkt behoorlijk schimmig te zijn. Hoe meer Mink ontdekt, hoe dieper hij in de problemen raakt. Is hij zijn leven nog wel zeker?

Bron: achterflap boek

Het was al een aantal jaar geleden sinds ik nog een Mirjam Mous boek gelezen had. Toen ik net voor alles dicht ging in de bib een kijkje nam viel mijn oog op dit boek. Ik herinner me dat ik vroeger heel graag haar boeken las, dus besloot er een aantal van haar mee te nemen. Het boek las heel vlot. Zoals ik van haar gewoon ben heeft ze een vrij vlotte schrijfstijl. De hoofdstukken zijn niet te lang, waardoor je ook snel doorleest. Ik ben een lezer die graag een hoofdstuk afrond voor ik een boek wegleg.

Er waren meerdere perspectieven verwerkt in het boek. Dit is iets wat twee richtingen uit kan gaan. Of het is heel goed uitgewerkt en je krijgt de personages goed te zijn en leert hen kennen. Of je hebt er eigenlijk weinig aan. In dit verhaal boden de meerdere perspectieven toch een bepaalde meerwaarde. Toch hadden de beschrijvingen soms net iets uitgebreider gemogen voor mij. Ook was er een daderperspectief aanwezig. Dit vond ik wel heel nuttig en goed geschreven.

Wat ik daarnet ook al zei, is dat het allemaal net iets uitgebreider mocht. Er zaten ook wel wat voorspelbare elementen in. Maar ik was toch nog steeds verbaasd over het einde. Ik had een helemaal andere dader in het oog. En dat is natuurlijk de bedoeling wanneer je een thriller leest. Toch zaten er nog wat losse eindjes aan het verhaal. Die ik toch wel graag opgelost had gezien. Ik bleef nog met een aantal vragen achter, waar ik uiteindelijk nooit een antwoord heb op heb gekregen.

Heb jij het boek al gelezen? Wat vond je ervan?

Zomer 2020Zomer 2020
Geplaatst in Geen categorie

Recensie: Check out – Juultje van den Nieuwenhof

Titel: Check – out
Auteur: Juultje van den Nieuwenhof
Aantal pagina’s: 160
Uitgeverij: LS Amsterdam

De leerlingen van 5 havo gaan op introductiereis naar Berlijn. Ze kunnen nog steeds niet begrijpen waarom Chaya uit hun klas zelfmoord heeft gepleegd. Voor de zomervakantie heeft ze zichzelf opgehangen. In Berlijn gebeuren er vreemde dingen: er wordt een groepsalp aangemaakt op de telefoon van Chaya, terwijl ze dood is. Een klasgenoot krijgt een ongeluk en moet naar het ziekenhuis. En er duiken schokkende snuff movies op. Tijdens de voorstelling van The Bleu Man Group ontdekt 5 havo de ware reden achter Chaya’s gruwelijke dood. 

Bron: Goodreads 


Als eerste wil ik zeggen dat ik dit boek eigenlijk helemaal niet zo goed vond. Ik had er wel hoge verwachtingen van want het leek me echt een spannend boek. Spijtig genoeg begon de echte spannende elementen pas tegen het einde van het boek. Toen begon je erdoor te vliegen. Nadat ik een aantal keer getwijfeld om er gewoon mee te stoppen.

Ook het einde vond ik gewoon echt slecht. Ik ga natuurlijk geen spoilers vertellen, maar dit had zeker een stuk beter gemogen. Er waren zoveel vragen op het einde die onbeantwoord bleven en dat is nu helaas iets wat ik absoluut niet leuk vind. Ik heb liever een mooi afgerond en duidelijk einde, zeker bij mysteries.

Een positief kantje aan het boek was wel dat er meerdere perspectieven aanwezig waren. De perspectieven waren goed uitgewerkt. Toch zou ik ook wel graag een perspectief van de dader gezien hebben, maar dat dit ontbrak vond ik nu niet zo erg. Je kan je de situaties heel goed voorstellen. Door de manier waarop de auteur de mensen beschrijft krijg je wel een duidelijk beeld van hen en hun karakteristieken

Als laatste wil ik ook nog wel zeggen dat er een leuke vormgeving wordt gebruikt in het verhaal. Er wordt af en toe gebruik gemaakt van een programmaboekje en dit zorgt er wel voor dat je in de sfeer blijft zitten van de schoolreis en het verhaal.

Ik heb dus wat gemengde gevoelens gehad over dit boek. Daarom heb ik dit boek een 3/5 gegeven.

Heb jij dit boek al gelezen? Wat vond je ervan? 

var bol_pml={“id”:”bol_1565166216582″,”baseUrl”:”partner.bol.com”,”urlPrefix”:”https://aai.bol.com/openapi/services/aai/”,”productId”:”productid=9200000065568617&”,”site_id”:”1001543″,”target”:true,”rating”:true,”price”:true,”link_name”:”check – out “,”link_subid”:””,”image_size”:false,”image_position”:”left”,”width”:”250″,”cols”:”1″,”background_color”:”#FFFFFF”,”text_color”:”#CB0100″,”link_color”:”#0000FF”,”border_color”:”#D2D2D2″,”letter_type”:”verdana”,”letter_size”:”11″};

Geplaatst in Geen categorie

Recensie: Wild – Mel Wallis de Vries

Auteur: Mel Wallis de Vries
Aantal pagina’s: 248
Uitgeverij: De Fontein

Korte inhoud:
Eindexamenreis naar Spanje. Het lijkt een droom die uitkomt voor een groep van zeven jongeren. Samen besluiten ze om een nachtje te gaan kamperen in een onherbergzaam natuurgebied. Al snel verandert de droom in een nachtmerrie. Om te overleven, zijn ze op elkaar aangewezen. Naarmate de dagen verstrijken, maken frustratie en angst zich meester van de groep. 

Bron: site Mel Wallis de Vries 

Ik heb niets slechts te zeggen over dit boek. En dat gebeurt niet vaak dat ik volledig overdondert ben door een verhaal. Ik heb al veel boeken van Mel Wallis de Vries gelezen en ik weet dat ik haar schrijfstijl geweldig vind. En dat ik haar boeken meestal wel goed vind. Dit boek overtrof al mijn verwachtingen.

Een ding dat ik leuk vind aan de boeken van Mel, namelijk de vormgeving. Dit boek had groene letters in het boek en op de cover. Maar datzelfde groen werd ook nog eens gebruikt aan de randen van de pagina’s. Dit gebeurt wel vaker bij haar boeken en dat vind ik juist leuk. Zo heeft alles toch een bepaalde samenhang.

Ik ben altijd al een grote fan geweest van verschillende perspectieven, maar ze moeten wel goed uitgevoerd worden. Bij dit boek kan ik hier niet over klagen. Je kreeg een duidelijk beeld van de karaktereigenschappen van de verschillende personages. Je lijkt het verhaal helemaal mee te volgen. Je gaat volledig in de personages op en begint hetzelfde te denken en te voelen alsof je daar zelf bij was. Je kon jezelf goed verplaatsen in de verschillende karakters, doordat het goed is uitgewerkt.

Mel gebruikt vaak verschillende manieren om dingen op te schrijven. In dit boek is er sprake van verschillende stukken tekst in het groen, meerdere perspectieven. Maar wat ook een leuke afwisseling was, zijn de verschillende krantenartikels die doorheen het boek verspreid zijn. Je krijgt zo het gevoel dat je op dat moment het verhaal vanuit een buitenstaander leest. Je krijgt heel veel informatie die wel nuttig kan zijn om alles goed mee te volgen, maar toch blijft het mysterieus.

Als laatste komt er op het einde van het boek een heel grote plottwist. Ik had dit helemaal niet zien aankomen. Ik was zelfs overtuigd dat ik wist wie de dader was, ik dacht dat ik het helemaal had uitgedokterd en alles begreep. Niets is minder waar, ik zat met mijn gedachten en mijn gevoelens helemaal verkeerd. Ik vind het geweldig als een thriller je aan het denken kunnen zetten, en je dan ook helemaal op het verkeerde spoor kan zetten.

Dit boek vind ik echt een aanrader. En natuurlijk heb ik dit 5/5 gegeven.

Heb jij al eens een boek van Mel Wallis de Vries gelezen? En wat vond je ervan? 


Naar Buiten - Inrichten

Geplaatst in Geen categorie

Recensie: Het Romeo en Juliet mysterie (Team Mortis #1) – Bjorn Van Den Eynde

Auteur: Bjorn Van Den Eynde
Aantal pagina’s: 350
Uitgeverij: Baekensbooks (bakermat)

Korte inhoud: 
De wereld van de zestienjarige Erika Storm stort in wanneer haar Italiaanse vriendje Marco grote geheimen blijkt te hebben. Erika hangt een jarenlange opsluiting boven het hoofd, omdat de politie haar betrapt met een stevige lading drug en een wapen in haar bezit. 
Gelukkig komt ex – MI – 6 agent Brain Bailey op de proppen. Hij kan Erika redden uit de handen van de politie als ze belooft om te gaan werken voor Team Mortis: een geheime Europese spionagedienst. Maar daarvoor wordt van haar een immens offer gevraagd. Erika moet sterven… op papier en verliest voorgoed haar naam en identiteit. 

Bron: achterflap boek 


Allereerst wil ik zeggen dat dit boek mij aangenaam verast heeft. Ik dacht dat dit eigenlijk redelijk hard ging lijken op Cherub reeks van Robert Muchamore. Toch was dit helemaal niet en dat vond ik wel al positief. Terwijl ik het boek las kon ik mij al situaties goed voorstellen, ook al ben ik nog nooit in Italië geweest. Dit gaf een heel levendig beeld aan het verhaal.

Een nadeel aan dit boek vond ik echter wel, dat het boek best traag op gang kwam. Naarmate je verder ging kwam je wel helemaal in het verhaal en begon het spannend te worden. Maar het begin ging naar mijn gevoel wat traag. Toch zit er wel voldoende spanning in dit verhaal om het een goed boek te maken.

Het auteur heeft de eigenschappen van de personages heel goed aangebracht en uitgelicht. Zo leerde je de mensen echt wel kennen. Je kon de gevoelens en de gedachten daardoor heel goed volgen. Je had zelf momenten dat je zo in het verhaal zat dat je niet snapte hoe het zo anders kon lopen. Niet alleen de goed uitgewerkte personages maakte het verhaal levendiger. Ook de vele details, waaronder de soorten auto’s, die worden aangehaald zorgde ervoor dat je het goed in je op nam.

Wat ik met zekerheid kan zeggen over dit boek is dat het echt een aanrader is! Ik heb het dan ook 4/5 sterren gegeven. 


Elektronica Deals 2019

Geplaatst in Geen categorie

Recensie: De moord op Assepoester van Mary Higgins Clark

Hallo

Vandaag heb ik een recensie voor jullie van het een boek van Mary Higgins Clark. Zij is een misdaadauteur en ik heb nog niet echt slechte boeken van haar gelezen. En ook dit boek heeft me niet teleurgesteld.

 De moord op Assepoester
Auteur: Mary Higgins Clark. 
Aantal pagina’s: 295 
Oorspronkelijke titel: The Cinderella Murder  
Uitgeverij: Xander 
De televiesieproducer Laurie Moran werkr hard aan het programma Verdacht. Dit heeft al een aflevering gekend en was een enorm succes. Het programma gaat steeds over een onopgeloste zaak en bij de eerste aflevering heeft men zelf de dader dankzij het programma nog kunnen vinden. Voor de tweede aflevering wil Laurie het graag hebben over de Assepoestermoord. Dit is een moordzaak van twintig jaar geleden. Een jonge studente wordt dood aangetroffen in een park wanneer ze op weg was voor een auditie. Ze vonden een van haar schoenen een aantal meter van het lijk. Vandaar dat de zaak de naam Assepoestermoord kreeg. Laurie hoopt ook weer zaak te kunnen sluiten door haar programma, maar dan moet ze wel zorgen dat iedereen mee wil werken. 

Ik hou van misdaadverhalen, zeker als ze goed geschreven zijn. De schrijfstijl is enorm goed. Het leest zo vlot dat je al in de helft van het verhaal zit zonder dat je het doorhebt. Dit heeft natuurlijk ook te maken met de spanningsopbouw. Deze gebeurt heel goed. Je hebt zoals in de meeste misdaadverhalen verschillende perspectieven en zo ga je veel meer mensen verdenken. Je blijft ook lezen omdat je wilt weten wat er nu eigenlijk gebeurt. Je wilt ook weten wie wel de waarheid zegt en wie niet. Dit heb je voornamelijk te danken aan de meerdere perspectieven.

Weer een standaard detectieveverhaal? Neen, dat is het absoluut niet. Je volgt namelijk een filmploeg en geen rechercheurs. Hoe hard ik hou van de standaard detectieve, hou ik ook van afwisseling. Dit was een geweldige mix van afwisseling en detectieve. je volgt zowel de filmploeg als de personen die het slachtoffer gekend hebben. Er komt haast geen rechercheur aan de pas. 
Doordat de er sprake is van een meerdere perspectieven. Is er vaak ook sprake van een goede uitwerking van personages. Dit was zeker aanwezig in dit boek. Je kon helemaal meeleven met de personages, zoals het hoort bij een goed boek. 
Je kan aan deze recensie wel zien dat ik dit boek geweldig vond. Ik heb het dan ook 5/5 gegeven. Je kan me volgen op Goodreads, Bloglovin‘ en Twitter
Hopelijk tot de volgende keer, 
Evi




Geplaatst in Geen categorie

Recensie: Het meisje in de trein van Paula Hawkins

Hallo

Vandaag heb ik weer een recensie voor jullie. Deze recensie vind ik wel passen bij dit moment want de film is pas uitgekomen. Ik heb hem nog niet gezien, ik zou dit wel graag willen, maar heb gewoon echt het gevoel dat ik geen tijd meer heb. Ik heb het over: “het meisje in trein”.

Auteur; Paula Hawkins.
Aantal pagina’s: 360 pagina’s
Uitgeverij: A.W Bruna.
Oorspronkelijke titel: The girl on the train.

Rachel neemt elke dag dezelfde trein. Daar ziet ze elke dag hetzelfde koppel. Rachel verzint over deze mensen haar eigen verhaal. Ze geeft ze een naam en een leven in haar hoofd. Op een dag gebeurd er iets vreemd in de tuin. Rachel heeft dit gezien en weet niet wat ze ermee moet doen. Ze stapt uiteindelijk naar de politie. Dan komt ze erachter dat Jess vermist is. Daardoor raakt ze verwikkeld in het hele mysterie en ook in de levens van de betrokkenen. 

Iets waar ik de laatste tijd een hele grote fan van ben geworden zijn meerdere perspectieven. Dit boek heeft ook meerdere perspectieven. Dit zorgt er voor dat er veel meer verdachten worden gecreëerd. Ik heb echt iedereen verdacht. Dit boek rommelt echt met je gedachten. De meerdere perspectieven heeft ook nog een ander positief punt. Namelijk dat je veel meer diepte krijgt in de personages. Je stapt bijna elk hoofdstuk in iemand anders leven en dat maakt meerdere perspectieven zo leuk.

Je leest ook veel sneller door het boek. Wanneer het bijvoorbeeld bij Rachel heel spannend eindigt en er zit ineens een ander personage tussen. Je wilt dan heel graag verder lezen.Je wilt gewoon weten hoe het dan verder gaat. De spanningsfactor gaat daardoor dus zeker de lucht in. De hoofdstukken zijn ook niet zo heel lang. Ik ben iemand die vaak denkt van; ‘oh, nog geen hoofdstuk en ik ga iets anders doen,” Als de hoofdstukken dan kort zijn dan gebeurt het wel vaker dat ik drie hoofdstukken later nog steeds aan het lezen ben.

Het begin van het boek is wel wat minder. Zeker als je het vergelijkt met het midden of het einde. In het begin van het boek gebeurt er nog niet echt iets en dan vraag je je wel af of het boek nog wel goed gaat worden. Maar wanneer het boek echt begint, kan je het niet meer wegleggen. Dit zijn vaak de beste boeken die er bestaan. Diegene die je helemaal verassen en dan zo veel beter blijken te zijn dan je dacht.

Ik heb het meisje in de trein 5/5 gegeven.
Je kan me ook volgen op Goodreads, Twitter en Bloglovin’ 
Hopelijk tot de volgende keer,
Evi

Geplaatst in Geen categorie

Recensie: de kleur van leugens van T. Jefferson Parker

Hallo

Ik heb vandaag weer eens een recensie voor jullie. En deze keer gaat het over het boek: ” De kleur van leugens.” Dit is geschreven door T. Jefferson Parker.

Auteur: T. Jefferson Parker.
Oorspronkelijke titel: The fallen.
Oorspronkelijke uitgeefdatum: 2006.
Uitgeverij deze editie: A.W. Bruna Uitgevers.
Aantal pagina’s: 304 pagina’s

Inspecteur Robbie Brownlaw van de politie van San Diego lijdt aan synesthesie, een zeldzame neurologische aandoening waarbij de zintuigen in de war zijn geraakt. Brownlaw ziet tijdens gesprekken gekleurde voorwerpen die de emoties van de spreker verraden. Wanneer Brownlaw de dood van Garrett Asplundh onderzoekt, wijst alles in eerste instantie op zelfmoord. Maar omdat Asplundh werkte voor de dienst Ethiek, een instantie die corruptie onder politici, gemeente-ambtenaren en zakenlui moet tegengaan, is Brownlaw niet overtuigd van de zelfmoordtheorie. 

bron; achterflap van het boek. 


Als eerste wil ik zeggen dat er sprake is van een goede verhaalopbouw. Het verhaal heeft een duidelijke structuur met verschillende hoofdstukken.

Er komen in het verhaal heel veel verschillende onderdelen aan bod. Dit zorgt wel voor een bepaalde verwarring. Ik vond dit echter wel iets goed. Zo zat je helemaal mee in het verhaal en ging je echt wel mee denken met wie de dader kon zijn. En of het misschien toch geen zelfmoord zou geweest zijn. Deze verwarring zorgde er wel voor dat ik uiteindelijk de verkeerde personen begon te verdenken. Dit is iets wat ik persoonlijk heel leuk vind aan misdaadverhalen. Ik verwachte het einde van het boek dus ook helemaal anders.

De karakters in dit boek zijn heel goed beschreven. De belangrijke personages kregen een uitgebreide achtergrond. Dit zorgt er voor dat je een connectie gaat voelen met de personages. Je kent een groot deel van hen leven dus je snapt er zo ook veel meer waarom sommige mensen bepaalde dingen doen.

De aandoening had voor mij zowel een voordeel als een nadeel.  Tijdens het lezen van het boek stoorde ik me soms wel aan de aspecten van de ziekte. Dit was voornamelijk omdat ik het nep vond overkomen. Ik kon maar niet snappen dat deze ziekte echt kon zijn. Ik heb ergens in het midden van het boek echter synesthesie opgezocht. Blijkbaar bestaat deze ziekte echt. Dit gaf me wel een ander perspectief tijdens het lezen. Ik kon het nog steeds niet inbeelden dat het echt zou zijn gebeurd, maar ik stoorde me er wel minder aan. Het voordeel van deze ziekte is dat je een ander beeld krijgt van de inspecteur. Hij kan namelijk leugens zien. Dit zorgde er dus ook voor dat je zijn oordeel sneller ging geloven. Het is ook iets wat ik nog nooit was tegengekomen, dus op dat opzicht was het zeker wel vernieuwend.

Ik heb over dit boek maar een klein minpuntje gehad waardoor ik dit boek een 4 op 5 heb gegeven.
Je kan me ook vinden op Twitter, Goodreads en Bloglovin’
Hopelijk tot de volgende keer,
Evi

Geplaatst in Geen categorie

Recensie: de verborgen geschiedenis van Donna Tartt

Hallo

Vandaag heb ik een recensie over het boek de verborgen geschiedenis van Donna Tartt.

Auteur: Donna Tartt.
Oorspronkelijke titel: The God of illusions
Uitgeverij deze editie: De bezige Bij
Datum uitgave deze editie: 2004
Oorspronkelijke uitgeefdatum: 1992
Aantal pagina’s: 621 pagina’s

Richard Papen, een bescheiden student van eenvoudige afkomst, wordt tot zijn verbazing opgenomen in een groepje excentrieke en arrogante studenten, die in de ban van een leraar, gepassioneerd de Griekse beschaving bestuderen. In het tweede semester wordt hij ingewijd in een drama dat zich heeft voltrokken: tijdens de nabootsing van een Dionysisch ritueel hebben zijn vrienden in een bacchantische furie een plaatselijke boer vermoord. En één lid van het groepje zou het geheim kunnen verraden.

bron: achterflap van het boek.
Als eerste ga ik aanhalen dat dit boek helemaal anders was dan wat ik verwachtte. Mij leek het eerder iets amateur detective verhaal, maar dit was het helemaal niet. Het was zelf zo dat ik heel dit boek me afvroeg wanneer begint het nu echt? Ik had heel de tijd het gevoel dat er nog iets heel belangrijks moest gebeuren en dit zorgde ervoor dat ik bleef lezen. Een van de dingen dat de auteur hier bij doet is dat hij bijvoorbeeld kleine hints geeft naar dingen die nog moeten komen. Je krijgt een stukje informatie, maar kan dat nog niet plaatsen. Dit maakt je nog nieuwsgieriger. Je wilt zo blijven lezen en je helemaal in het verhaal verdiepen.
Iets wat ik wel wat minder vond was bijvoorbeeld het overvloedig alcoholgebruik. Dit komt heel vaak terug in het verhaal en is niet altijd nodig. Er is natuurlijk wel een deel dat nodig is omdat anders bepaalde dingen nooit zouden gebeurd zijn of toch niet op die manier konden gebeurt zijn. Maar soms stoorde dit element me wel. Wat dan weer wel positiever was aan het alcoholgebruik is dat ook de nadelen er wel duidelijk worden weergegeven. Iedereen kent deze nadelen wel, maar misschien niet in zo’n grote maten als dat in het boek vermeld wordt.
Een van de minste aspecten in dit boek, maar toch ook wel belangrijk is voor dit boek, waren de Griekse aspecten. Ik ken heel weinig van de Grieken en hun goden. Enkel de dingen die ik ooit geleerd heb en die ik onthouden heb. Soms stoorde me dit dan wel omdat er heel veel verwijzingen worden gemaakt en je dan met dat stuk niet echt volgt. Zo worden de Griekse onderdelen heel moeilijk om te begrijpen. Ik snap dat dit belangrijk is voor het verhaal, maar soms waren er gewoon te veel verwijzingen voor mij.
Toch kan je wel vertellen dat ik het boek heel leuk vond. Ik heb het redelijk snel uitgelezen ondanks zijn lengte. Ik had dit boek in een week uit! Dit zou me nooit gelukt zijn als het niet zo goed was. Ik raad je het toch aan als je intresse hebt. En je moet je zeker niet laten afschrikken door de lengte. Ik had dit boek expres bijgehouden tot ik vakantie had zodat ik zeker genoeg tijd had om het te kunnen lezen.
Ik heb dit boek uiteindelijk 4/5 gegeven.
Je kan me ook volgen op de volgende sociale media: Goodreads, Twitter en Bloglovin’
Hopelijk tot de volgende keer,
Evi



Geplaatst in Geen categorie

Recensie: Millenium 1: mannen die vrouwen haten van Stieg Larsson

Hallo

Vandaag publiceer ik mijn allereerste recensie! En dit van het boek Millenium 1: mannen die vrouwen haten van Stieg Larrson. Dit boek heb je in de wrap up van vrijdag kunnen zien. Ik zei dat ik hier zo snel mogelijk een recensie over ging schrijven, dus hier is hij dan.

Auteur: Stieg Larsson.
Oorspronkelijke uitgeefdatum: 2005.
Oorspronkelijke uitgeverij: Norstedts förlag.
Deze uitgave: september 2015 door Uitgeverij Signatuur
Aantal pagina’s: 576 pagina’s.

Twee tegenpolen, Mikael Blomkvist en Lisbeth Salander. Hij is een charmante man en een kritisch journalist, en uitgever van het tijdschrift Millenium. Zij is een jonge, gecompliceerde, uiterst intelligente vrouw met zwartgeverfd haar, piercings en tatoeages én ze is een hacker van wereldklasse.
Mikael wordt benaderd door oud-zakenman Henrik Vanger. Veertig jaar geleden is de zestienjarige Harriët Vanger op mysterieuze wijze verdwenen en vermoedelijk vermoord. De zaak is echter nooit opgelost en inmiddels verjaard. Toch wil Henrik Vanger graag dat Mikael zich hier nog eens op stort. Met hulp van Listbeth Salander stuit Mikael op een spoor dat rechtstreeks naar een zeer duister en bloedig familiegeheim voert…

Bron: achterflap van het boek.
Ik vind de verhaallijn van dit boek heel verassend. Je hebt een historisch aspect omdat het gaat over een zaak die 40jaar geleden is gebeurd. Ook is er een actueel aspect dit kan je dan merken omdat er veel technologie aan de pas komt. Ook wordt het verhaal verteld uit verschillende perspectieven. Zo krijg je een grotere kijk op heel het verhaal. Dit zorgt er ook voor dat er wat mysterie wordt opgewekt omdat je op een bepaald moment nog niet door hebt waar Lisbeth nu juist mee bezig is.Toch vind ik dat het boek wel korter mocht. Er zijn een aantal momenten dat ik dacht dat het veel korter kon verteld worden. Waardoor het boek soms ook langdradig kon worden.
De personages heel goed omschreven. Er was een duidelijk ontwikkeling te zien. Dit was heel duidelijk bij de hoofdpersonages.  Vaak werden er bij de personages ook de achternaam steeds bij vermeld, dit stoorde me soms wel omdat er geen dubbele namen waren. Waardoor ik dit toch wel onnodig vond. Er waren ook veel personages dit zorgde soms wel voor verwarring. Deze verwarring zorgde er soms voor dat je het verhaal even niet meer goed kan volgen. Het duurde ook een tijdje voor dat je effectief in het verhaal zat. Zo duurde het ook even voor je het gevoel had dat het verhaal echt begonnen was.
Een heel groot nadeel dat ik aan dit boek vond, heeft helemaal niet te maken met het verhaal maar met de cover van het boek. Dit namelijk dat de cover van het boek loskomt. Ik heb het boek nog maar één keer gelezen en het lijkt alsof het boek half mishandeld is. Je kan dit zien op de achterkant van mijn cover.
Je ziet heel duidelijk dat de achterkant aan het loskomen is. Tijdens het lezen ondekte ik al dat de zijkanten wel begonnen los te komen, maar ik dacht dat dit niet zo heel erg zou worden. Tot ik nadat ik het boek uitgelezen had mijn boek omdraaide en zag hoe erg de achterkant is toegetakeld. Dit vind ik wel heel spijtig aan deze editie.
Ik heb dit boek uiteindelijk een score van 3/5 gegeven. Het verhaal is zelf is wel goed de schrijfstijl vond ik voornamelijk minder, maar daarom nog altijd niet heel slecht. Ik ga zeker het tweede boek nog lezen.
Hopelijk tot de volgende keer,
Evi