Geplaatst in Boeken, Video

Video: Maar drie boeken gelezen in maart en april?! – Wrap up-

Ik heb sinds kort besloten dat ik toch terug wil gaan bloggen. Ik heb al het materiaal van mijn vorige blog overgezet naar deze. In deze video laat ik jullie zien wat ik gelezen heb in maart en april. Veel kijkplezier !

Heb jij veel boeken gelezen in maart en april? Wat doe jij nu je meer tijd hebt ? Of heb je juist minder tijd zoals ik? Laat het me weten in de reacties !

Geplaatst in Geen categorie

Recensie: De moord op Assepoester van Mary Higgins Clark

Hallo

Vandaag heb ik een recensie voor jullie van het een boek van Mary Higgins Clark. Zij is een misdaadauteur en ik heb nog niet echt slechte boeken van haar gelezen. En ook dit boek heeft me niet teleurgesteld.

 De moord op Assepoester
Auteur: Mary Higgins Clark. 
Aantal pagina’s: 295 
Oorspronkelijke titel: The Cinderella Murder  
Uitgeverij: Xander 
De televiesieproducer Laurie Moran werkr hard aan het programma Verdacht. Dit heeft al een aflevering gekend en was een enorm succes. Het programma gaat steeds over een onopgeloste zaak en bij de eerste aflevering heeft men zelf de dader dankzij het programma nog kunnen vinden. Voor de tweede aflevering wil Laurie het graag hebben over de Assepoestermoord. Dit is een moordzaak van twintig jaar geleden. Een jonge studente wordt dood aangetroffen in een park wanneer ze op weg was voor een auditie. Ze vonden een van haar schoenen een aantal meter van het lijk. Vandaar dat de zaak de naam Assepoestermoord kreeg. Laurie hoopt ook weer zaak te kunnen sluiten door haar programma, maar dan moet ze wel zorgen dat iedereen mee wil werken. 

Ik hou van misdaadverhalen, zeker als ze goed geschreven zijn. De schrijfstijl is enorm goed. Het leest zo vlot dat je al in de helft van het verhaal zit zonder dat je het doorhebt. Dit heeft natuurlijk ook te maken met de spanningsopbouw. Deze gebeurt heel goed. Je hebt zoals in de meeste misdaadverhalen verschillende perspectieven en zo ga je veel meer mensen verdenken. Je blijft ook lezen omdat je wilt weten wat er nu eigenlijk gebeurt. Je wilt ook weten wie wel de waarheid zegt en wie niet. Dit heb je voornamelijk te danken aan de meerdere perspectieven.

Weer een standaard detectieveverhaal? Neen, dat is het absoluut niet. Je volgt namelijk een filmploeg en geen rechercheurs. Hoe hard ik hou van de standaard detectieve, hou ik ook van afwisseling. Dit was een geweldige mix van afwisseling en detectieve. je volgt zowel de filmploeg als de personen die het slachtoffer gekend hebben. Er komt haast geen rechercheur aan de pas. 
Doordat de er sprake is van een meerdere perspectieven. Is er vaak ook sprake van een goede uitwerking van personages. Dit was zeker aanwezig in dit boek. Je kon helemaal meeleven met de personages, zoals het hoort bij een goed boek. 
Je kan aan deze recensie wel zien dat ik dit boek geweldig vond. Ik heb het dan ook 5/5 gegeven. Je kan me volgen op Goodreads, Bloglovin‘ en Twitter
Hopelijk tot de volgende keer, 
Evi




Geplaatst in Geen categorie

Recensie: Het meisje in de trein van Paula Hawkins

Hallo

Vandaag heb ik weer een recensie voor jullie. Deze recensie vind ik wel passen bij dit moment want de film is pas uitgekomen. Ik heb hem nog niet gezien, ik zou dit wel graag willen, maar heb gewoon echt het gevoel dat ik geen tijd meer heb. Ik heb het over: “het meisje in trein”.

Auteur; Paula Hawkins.
Aantal pagina’s: 360 pagina’s
Uitgeverij: A.W Bruna.
Oorspronkelijke titel: The girl on the train.

Rachel neemt elke dag dezelfde trein. Daar ziet ze elke dag hetzelfde koppel. Rachel verzint over deze mensen haar eigen verhaal. Ze geeft ze een naam en een leven in haar hoofd. Op een dag gebeurd er iets vreemd in de tuin. Rachel heeft dit gezien en weet niet wat ze ermee moet doen. Ze stapt uiteindelijk naar de politie. Dan komt ze erachter dat Jess vermist is. Daardoor raakt ze verwikkeld in het hele mysterie en ook in de levens van de betrokkenen. 

Iets waar ik de laatste tijd een hele grote fan van ben geworden zijn meerdere perspectieven. Dit boek heeft ook meerdere perspectieven. Dit zorgt er voor dat er veel meer verdachten worden gecreëerd. Ik heb echt iedereen verdacht. Dit boek rommelt echt met je gedachten. De meerdere perspectieven heeft ook nog een ander positief punt. Namelijk dat je veel meer diepte krijgt in de personages. Je stapt bijna elk hoofdstuk in iemand anders leven en dat maakt meerdere perspectieven zo leuk.

Je leest ook veel sneller door het boek. Wanneer het bijvoorbeeld bij Rachel heel spannend eindigt en er zit ineens een ander personage tussen. Je wilt dan heel graag verder lezen.Je wilt gewoon weten hoe het dan verder gaat. De spanningsfactor gaat daardoor dus zeker de lucht in. De hoofdstukken zijn ook niet zo heel lang. Ik ben iemand die vaak denkt van; ‘oh, nog geen hoofdstuk en ik ga iets anders doen,” Als de hoofdstukken dan kort zijn dan gebeurt het wel vaker dat ik drie hoofdstukken later nog steeds aan het lezen ben.

Het begin van het boek is wel wat minder. Zeker als je het vergelijkt met het midden of het einde. In het begin van het boek gebeurt er nog niet echt iets en dan vraag je je wel af of het boek nog wel goed gaat worden. Maar wanneer het boek echt begint, kan je het niet meer wegleggen. Dit zijn vaak de beste boeken die er bestaan. Diegene die je helemaal verassen en dan zo veel beter blijken te zijn dan je dacht.

Ik heb het meisje in de trein 5/5 gegeven.
Je kan me ook volgen op Goodreads, Twitter en Bloglovin’ 
Hopelijk tot de volgende keer,
Evi

Geplaatst in Geen categorie

Recensie: de kleur van leugens van T. Jefferson Parker

Hallo

Ik heb vandaag weer eens een recensie voor jullie. En deze keer gaat het over het boek: ” De kleur van leugens.” Dit is geschreven door T. Jefferson Parker.

Auteur: T. Jefferson Parker.
Oorspronkelijke titel: The fallen.
Oorspronkelijke uitgeefdatum: 2006.
Uitgeverij deze editie: A.W. Bruna Uitgevers.
Aantal pagina’s: 304 pagina’s

Inspecteur Robbie Brownlaw van de politie van San Diego lijdt aan synesthesie, een zeldzame neurologische aandoening waarbij de zintuigen in de war zijn geraakt. Brownlaw ziet tijdens gesprekken gekleurde voorwerpen die de emoties van de spreker verraden. Wanneer Brownlaw de dood van Garrett Asplundh onderzoekt, wijst alles in eerste instantie op zelfmoord. Maar omdat Asplundh werkte voor de dienst Ethiek, een instantie die corruptie onder politici, gemeente-ambtenaren en zakenlui moet tegengaan, is Brownlaw niet overtuigd van de zelfmoordtheorie. 

bron; achterflap van het boek. 


Als eerste wil ik zeggen dat er sprake is van een goede verhaalopbouw. Het verhaal heeft een duidelijke structuur met verschillende hoofdstukken.

Er komen in het verhaal heel veel verschillende onderdelen aan bod. Dit zorgt wel voor een bepaalde verwarring. Ik vond dit echter wel iets goed. Zo zat je helemaal mee in het verhaal en ging je echt wel mee denken met wie de dader kon zijn. En of het misschien toch geen zelfmoord zou geweest zijn. Deze verwarring zorgde er wel voor dat ik uiteindelijk de verkeerde personen begon te verdenken. Dit is iets wat ik persoonlijk heel leuk vind aan misdaadverhalen. Ik verwachte het einde van het boek dus ook helemaal anders.

De karakters in dit boek zijn heel goed beschreven. De belangrijke personages kregen een uitgebreide achtergrond. Dit zorgt er voor dat je een connectie gaat voelen met de personages. Je kent een groot deel van hen leven dus je snapt er zo ook veel meer waarom sommige mensen bepaalde dingen doen.

De aandoening had voor mij zowel een voordeel als een nadeel.  Tijdens het lezen van het boek stoorde ik me soms wel aan de aspecten van de ziekte. Dit was voornamelijk omdat ik het nep vond overkomen. Ik kon maar niet snappen dat deze ziekte echt kon zijn. Ik heb ergens in het midden van het boek echter synesthesie opgezocht. Blijkbaar bestaat deze ziekte echt. Dit gaf me wel een ander perspectief tijdens het lezen. Ik kon het nog steeds niet inbeelden dat het echt zou zijn gebeurd, maar ik stoorde me er wel minder aan. Het voordeel van deze ziekte is dat je een ander beeld krijgt van de inspecteur. Hij kan namelijk leugens zien. Dit zorgde er dus ook voor dat je zijn oordeel sneller ging geloven. Het is ook iets wat ik nog nooit was tegengekomen, dus op dat opzicht was het zeker wel vernieuwend.

Ik heb over dit boek maar een klein minpuntje gehad waardoor ik dit boek een 4 op 5 heb gegeven.
Je kan me ook vinden op Twitter, Goodreads en Bloglovin’
Hopelijk tot de volgende keer,
Evi

Geplaatst in Geen categorie

Augustus wrap up 2016

Hallo

Normaal gezien doe ik een wrap up in een videovorm. Maar ik ben vorige week mijn video kwijtgespeeld. Ik wist niet zeker of ik mijn wrap up nog wel zou doen omdat het al over de helft van september is, maar ik dacht in een artikelvorm kan ik het wel makkelijk doen. Ik heb namelijk geen tijd gehad om mijn wrap up nog eens op te nemen, zo dit is wel een makkelijk alternatief.

Even een paar statestieken. Ik heb in augustus zes boeken gelezen. Deze boeken heb ik gemiddeld een 4/5 gegeven. Ik heb ook een totaal van 1670 pagina’s gelezen. En hier ben ik dus zo trots op!
Nu op naar de boeken.

Gestolen goed van Mary Higgins Clark 
Dit was een heel dun boekje dat ik al bijna uit had toen ik mijn TBR van augustus opnam. Het was dus ook zeker dat ik dit boekje uit zou krijgen. Ik vond het boekje best nog wel leuk, maar het was wel een beetje voorspelbaar. Dit was wel een winters boek, maar ik kijk niet echt naar de seizoenen om te lezen. Ik heb dit boek een 3/5 gegeven.

De paardenfluisteraar van Nicholas Evans

Over dit boek ga ik hier weinig vertellen, want ik heb er namelijk een recensie van. Wat ik je wel kan vertellen dat ik nu heel benieuwd ben naar de film. Door dit boek te lezen, heb ik ook wel gemerkt dat ik de film nog helemaal niet gezien heb. Ik heb dit boek 4/5 gegeven.

Het achterhuis van Anne Frank

Dit is denk ik een van de meest bekende boeken die ik deze zomer heb gelezen. Het is ook de tweede keer dat ik dit boek lees. Toen ik het de eerste keer las, was mijn gevoel helemaal anders. Ik was toen nog een kind en kon het niet altijd heel goed in de juiste context plaatsen. Maar nu als volwassenen lukte me dit heel goed. Ik ben heel blij dat ik dit nog eens gelezen heb. Ik heb dit boek ook een 4/5 gegeven. Hier komt binnenkort nog een recensie van online.

Kadavergedaver van Guy Didelez 

Ik heb van mijn tante een aantal boeken geleend. Hier zaten ook een aantal kinderboeken bij die ik graag nog eens wou lezen. Kadavergedaver is er zo eentje. Ik heb een mini-recensie geschreven hierover op goodreads. Omdat het boek zo dun was dat ik er geen volwaardige recensie over zou kunnen schrijven. Het verhaal speelt zich af in een dorpje. Een aantal skeletten komen terug boven tijdens een storm. Deze skeletten hebben een bepaalde missie. Dit is eigenlijk waar het boek over gaat en ik kan je wel zeggen dat het een heel grappig boek was. Ook dit boek las ik voor een tweede keer. Ik heb het 4/5 gegeven.

Eerwraak van Helen Vreeswijk 

De recensie van dit boek is vorige week online gekomen, dus die kan je hier vinden. Helen Vreeswijk is een van mijn favoriete schrijfsters, dus over dit boek kon ik weinig zeggen. Omdat het weer een top-boek van haar was. Uiteraard heb ik dit boek dus de maximumscore van 5/5 gegeven.

De kleur van leugens van T. Jefferson Parker 

Dit is het allerlaatste boek dat ik in augustus helemaal uitgelezen had. En dit had me eigenlijk aardig verrast. In het boek wordt er een bepaalde ziekte vermeld genaamd synesthesie. In het geval van de rechercheur in dit boek, zorgt te synesthesie ervoor dat hij vormen en kleuren uit de mond van een spreker kan zien. Deze vormen en kleuren verwijzen dan naar een bepaald gevoel. Ik vond dit eerst heel onnatuurlijk voorkomen, zeker omdat ik dacht dat dit geen echte ziekte was. Blijkbaar bestaat deze wel. Ik heb dit boek een 4/5 gegeven.

Je kan dus wel zeggen dat ik in augustus best wel goede boeken heb gelezen. Je kan me ook volgen op Goodreads, Twitter en Bloglovin’.
Vind je een wrap up leuker als een video of artikel? Laat dit achter in de reacties.
Hopelijk tot de volgende keer,
Evi

Geplaatst in Geen categorie

Recensie: De paardenfluisteraar van Nicholas Evans

Hallo

Het is weer woensdag en dat betekend een nieuwe blogpost! En ik heb weer een recensie voor jullie. Ditmaal gaat het over een boek dat me toch wel wat verast heeft. Ik wist niet goed of een paardenverhaal me goed ging bevallen, maar ik kan je al wel zeggen dat het me heel goed is bevallen.

Auteur: Nicholas Evans
Oorspronkelijke uitgeverij: Nicholas Evans zelf
Uitgeverij deze editie: De boekerij Amsterdam.
Uitgeefdatum: 1995
Aantal pagina’s: 330
Grace besluit op een dag met een vriendin en hun paarden een ochtendwandeling te maken in de sneeuw. Deze ochtend zal heel hun leven veranderen. De paarden schuiven uit bij een glad stuk op de weg en net op dat moment komt er een truck met oplegger aangereden. Hij ziet te meisjes te laat. Grace en haar paard Pilgrim overleven de tragedie, maar niets zal nog hetzelfde zijn. Pilgrim is getraumatiseerd door deze gebeurtenis. Annie, de moeder van Grace, denkt een oplossing te vinden voor het probleem van het paard en gaat op zoek naar een paardenfluisteraar. Annie hoopt dat wanneer Pilgrim terug beter zal worden ook haar dochter positief zal evolueren.

Het boek heeft een heel ontroerend kantje, je kan dit natuurlijk al wel zien aan de korte inhoud hierboven. Er gebeurd een tragisch ongeval waar het boek omheen draait. Dit kantje is niet alleen te zien in het leven van Grace en haar familie, maar ook het leven van Pilgrim is hier heel zwaar bij betrokken. Je ziet hoe iedereen meeleeft met wat er is gebeurd. Annie is ook een heel gedreven persoon die er echt al het mogelijke voor haar dochter probeert te doen. Ookal is dit niet altijd in de relatie tussen beide te zien.
Een minder puntje aan dit boek vind ik dat de seksualiteit soms iets te specifiek is uitgelegd. Dit is meestal een aspect dat me niet zo heel erg stoort, maar in dit verhaal vond ik het zo expliciet niet nodig. Het leek zo een beetje te uitgebreid en soms dus onnodig.
Het boek gaat natuurlijk over een paard. Ik heb in de introductie al wel vermeld dat ik niet zeker wist of dit verhaal me wel goed lag. Het paardenaspect heeft me echter heel positief verrast. Ik dacht dat het waarschijnlijk zo het typischere cowboy-verhaal ging worden met paardenracen ertussen. Maar dit was niet het geval. Enkel het plattelandsgedeelte dat vaak voorkomt zou je een cowboy-gevoel kunnen geven. Dit vond ik eigenlijk ook noodzakelijk voor het verhaal. Ik ben dus heel blij dat ik het toch en kans heb gegeven.
Wat ik ook nog even wil meegeven is dat het boek zowel begint en eindigt met spanning en ontroering. Dit was een heel groot pluspunt voor mij. Je kreeg zo wel het gevoel dat alle puzzelstukjes zijn gevallen. Je kreeg zo het gevoel dat het allemaal klopt. Ik heb persoonlijk heel hard meegeleefd met de personages en om dan zo’n mooi einde te zien vond ik geweldig. Ik was na het lezen van dit boek wel even ondersteboven van alles wat er gebeurd was en kon het ook wel een beetje moeilijk loslaten.
Dit boek heb ik 4/5 sterren gegeven en is dus zeker een aanrader!
Je kan me ook volgen op Goodreads , Twitter en Bloglovin’
Hopelijk tot de volgende keer,
Evi
Geplaatst in Geen categorie

The personal shopper van Carmen Reid ( Annie Valentine #1)

Hallo
Vandaag heb ik weer een recensie voor jullie. En dit keer is het van een chicklit die je ook al in mijn Series waar ik mee bezig ben video voorbij zag komen. Het is namelijk de Annie Valentine reeks. Ik ga het hebben over het eerste boek en dat is : the personal shopper. 
Auteur: Carmen Reid
Uitgeefdatum: 2007
Aantal pagina’s: 428 pagina’s
Annie Valentine: stijlvol, slim, multitasker extraordinair. Ze is een  personal shopper in een chic Londens warenhuis. Daar kan Annie haar klanten van top tot teen heruitvinden. Eigenlijk kan deze bekwame styliste de problemen van iedereen oplossen – behalve die van haarzelf. Hoewel ze het druk heeft als single moeder van twee kinderen , de opstandige tiener Lana en de pijnlijk verlegen Owen, is er toch nog wel ruimte voor een nieuwe man. Maar het vinden van de perfecte persoon lijkt toch een moeilijkere opdracht te zijn dan het vinden van het perfecte paar schoenen… Zo probeert ze vanalles om toch de haar man te kunnen vinden.
Dit boek bevat veel informatie over mode. Dit vond ik juist heel leuk. Zo krijg je bijvoorbeeld een beschrijving van de outfit van een personage in dat hoofdstuk. Met ook een geschatte prijs van het hele ensemble. Ook als er personages vermeld worden, is er veel aandacht besteed aan de beschrijving van de look. Ik geeft je wel een heel vrouwelijk gevoel. En dat is juist heel leuk bij chicklit. 
De ontwikkeling van de personages is ook heel goed gedaan. Zo krijg je een hoofdpersonages, dat niet alles heeft. En haar dromen wel wil nagaan maar er niet echt de middelen voor heeft. Je wordt zo helemaal meegenomen met het verhaal. 
Iets wat je vaak ook tegenkomt bij chicklit is dat het verhaal wat voorspelbaar is. Ook hier was dit het geval. Ik kon ergens al in het begin zeggen hoe het einde ongeveer eruit zou zien. En dit was dus ook een klein minpuntje. 
De schrijfstijl was heel vlot. Het was dan wel een Engels boek. Ik vloog er echt doorheen. Als je het Engels redelijk goed beheerst is dit boek helemaal niet zo moeilijk. En anders, in dit tijdperk heeft bijna elke telefoon een internet verbinding. Dus zo kan je makkelijk een woord opzoeken als je het niet wist. 
Het is een heel relaxed verhaal, maar toch ook niet echt oppervlakkig. Dit dacht ik in het begin wel. Deze gedachte kwam natuurlijk ook voort uit het idee dat ik bijna zeker was hoe het ging aflopen. 
Ik heb dus eigenlijk maar één echt minpuntje. Dus ik kan je dit boek zeker aanraden. Als je dit boek niet graag in het Engels zou willen lezen, kan je hem ook in het Nederlands lezen. Ik heb dit boek een score van 4/5 gegeven. 
Je kan mee ook volgen op Goodreads, Twitter en Bloglovin’
Hopelijk tot de volgende keer, 
Evi 

Geplaatst in Geen categorie

Recensie: de verborgen geschiedenis van Donna Tartt

Hallo

Vandaag heb ik een recensie over het boek de verborgen geschiedenis van Donna Tartt.

Auteur: Donna Tartt.
Oorspronkelijke titel: The God of illusions
Uitgeverij deze editie: De bezige Bij
Datum uitgave deze editie: 2004
Oorspronkelijke uitgeefdatum: 1992
Aantal pagina’s: 621 pagina’s

Richard Papen, een bescheiden student van eenvoudige afkomst, wordt tot zijn verbazing opgenomen in een groepje excentrieke en arrogante studenten, die in de ban van een leraar, gepassioneerd de Griekse beschaving bestuderen. In het tweede semester wordt hij ingewijd in een drama dat zich heeft voltrokken: tijdens de nabootsing van een Dionysisch ritueel hebben zijn vrienden in een bacchantische furie een plaatselijke boer vermoord. En één lid van het groepje zou het geheim kunnen verraden.

bron: achterflap van het boek.
Als eerste ga ik aanhalen dat dit boek helemaal anders was dan wat ik verwachtte. Mij leek het eerder iets amateur detective verhaal, maar dit was het helemaal niet. Het was zelf zo dat ik heel dit boek me afvroeg wanneer begint het nu echt? Ik had heel de tijd het gevoel dat er nog iets heel belangrijks moest gebeuren en dit zorgde ervoor dat ik bleef lezen. Een van de dingen dat de auteur hier bij doet is dat hij bijvoorbeeld kleine hints geeft naar dingen die nog moeten komen. Je krijgt een stukje informatie, maar kan dat nog niet plaatsen. Dit maakt je nog nieuwsgieriger. Je wilt zo blijven lezen en je helemaal in het verhaal verdiepen.
Iets wat ik wel wat minder vond was bijvoorbeeld het overvloedig alcoholgebruik. Dit komt heel vaak terug in het verhaal en is niet altijd nodig. Er is natuurlijk wel een deel dat nodig is omdat anders bepaalde dingen nooit zouden gebeurd zijn of toch niet op die manier konden gebeurt zijn. Maar soms stoorde dit element me wel. Wat dan weer wel positiever was aan het alcoholgebruik is dat ook de nadelen er wel duidelijk worden weergegeven. Iedereen kent deze nadelen wel, maar misschien niet in zo’n grote maten als dat in het boek vermeld wordt.
Een van de minste aspecten in dit boek, maar toch ook wel belangrijk is voor dit boek, waren de Griekse aspecten. Ik ken heel weinig van de Grieken en hun goden. Enkel de dingen die ik ooit geleerd heb en die ik onthouden heb. Soms stoorde me dit dan wel omdat er heel veel verwijzingen worden gemaakt en je dan met dat stuk niet echt volgt. Zo worden de Griekse onderdelen heel moeilijk om te begrijpen. Ik snap dat dit belangrijk is voor het verhaal, maar soms waren er gewoon te veel verwijzingen voor mij.
Toch kan je wel vertellen dat ik het boek heel leuk vond. Ik heb het redelijk snel uitgelezen ondanks zijn lengte. Ik had dit boek in een week uit! Dit zou me nooit gelukt zijn als het niet zo goed was. Ik raad je het toch aan als je intresse hebt. En je moet je zeker niet laten afschrikken door de lengte. Ik had dit boek expres bijgehouden tot ik vakantie had zodat ik zeker genoeg tijd had om het te kunnen lezen.
Ik heb dit boek uiteindelijk 4/5 gegeven.
Je kan me ook volgen op de volgende sociale media: Goodreads, Twitter en Bloglovin’
Hopelijk tot de volgende keer,
Evi



Geplaatst in Geen categorie

Recensie: Hard hart van Ish Ait Hamou

Hallo

Vandaag heb ik eindelijk weer een recensie voor jullie. Vanaf nu zullen er vaker recensie online komen. Ik ga het nu hebben over de debuutroman van Ish Ait Hamou. Je kent Ish misschien wel als danser en als jurylid van So You Think You Can Dance. Hij heeft in 2014 ook zijn debuutroman uitgegeven. En heeft op dit moment zelfs al drie boeken op zijn naam staan.

Auteur: Ish Ait Hamou
Uitgevrij: Manteau
Uitgeefdatum: januari 2014
Aantal pagina’s: 160 pagina’s
De jonge Tom Macleigh laat de bedrukte sfeer van zijn ouderlijk huis en de voorspelbaarheid van zijn saaie provinciestadje achter zich om te gaan studeren aan de universiteit van Boston. In de anonimiteit van de grootstad bloeit de teruggetrokken jongeman langzaam open: hij staat op eigen benen, maakt enkele intrigerende nieuwe vrienden en komt in de ban zijn bloedmooie studiegenote Rachella. verlegen als hij is, durft Tom haar niet aan te spreken en verliest hij zich in dagdromen. Hij krijgt ook steeds meer af te rekenen met onverklaarbare woedeaanvallen waarin hij het contact met de werkelijkheid verliest. Maar wanneer Rachella een donkere periode doormaakt, blijkt hij toevallig de juiste man op de juiste plaats. Ze groeien gaandeweg naar elkaar toe. Wordt de liefde voor Rachella zijn redding of zijn ondergang?
bron: de achterflap van het boek.
Het verhaal is op een bepaald vlak wel ontroerend. Er is iets met Rachella en dat zet je wel aan het denken. Er worden vriendschappen gevormd er ontstaat een relatie. En dit geeft het wel een gevoelig kantje. Maar dit was echter nog niet direct aanwezig in het begin van het verhaal. De vriendschappen komen wel allemaal natuurlijk over en het lijkt dus niet alsof ze gemaakt zijn. Waardoor het verhaal toch al een beetje echter begint te lijken.
In het begin van het boek had ik echter wel het gevoel dat het een heel oppervlakkig verhaal ging worden. Je werd niet echt in het verhaal gezogen en je kon je ook niet heel goed meeleven met de personages en de gebeurtenissen.  Dit kwam pas voor mij naarmate je het einde naderde. Toch bleek dit boek geen oppervlakkig liefdes verhaal te worden. Je krijgt het perspectief van een jongen die gewoon bij een meisje wilt zijn. En voor hem is dat meisje Rachella. Er gebeurd echter iets met haar, waardoor ze daarna pas aandacht geeft aan Tom. Dit was voor mij het moment dat het verhaal pas echt begon. Toch was een van de belangrijkste elementen voor het verhaal al gepasseerd.
Het is ook een heel kort verhaal, waardoor je weinig ontwikkeling zag in de personages. Dit is natuurlijk te begrijpen bij een boek dat minder dan 200 pagina’s telt. Maar ik denk dat ook dit er soms voor zorgde dat ik me niet heel goed kon inleven, omdat je de personages niet echt heel goed leert kennen. Dit was dus een minder puntje van het boek.
En een van de meest positieve elementen van dit boek vond ik de plotstwist op het einde. Helemaal op het einde gebeurt er iets waardoor je toch wel even met je mond vol tanden komt te zitten. En dit heeft er voor gezorgd dat ik de andere mindere puntjes zoals de oppervlakkigheid en de ontwikkeling van de personages even vergat. Het einde was zelfs zo sterk dat ik lang heb getwijfeld of ik het verhaal een 3 of een 4 op 5 zou geven. Ik heb dan uiteindelijk gekozen voor een 3,5 op 5.
Ik heb begin dit jaar het tweede boek van Ish, namelijk Cécile, gelezen. Ik was helemaal ondersteboven van dit boek en vond het geweldig. Ik had dus ook de drang om de andere boeken van Ish ook te lezen. Dit boek was in vergelijking met Cécile wel minder, maar is zeker te moeite waard om te lezen. Zeker omdat het een redelijk kort boek is.
Je kan me ook vinden op sociale media zoals Goodreads, Twitter en Bloglovin’
Hopelijk tot de volgende keer,
Evi

Geplaatst in Geen categorie

Recensie: Millenium 1: mannen die vrouwen haten van Stieg Larsson

Hallo

Vandaag publiceer ik mijn allereerste recensie! En dit van het boek Millenium 1: mannen die vrouwen haten van Stieg Larrson. Dit boek heb je in de wrap up van vrijdag kunnen zien. Ik zei dat ik hier zo snel mogelijk een recensie over ging schrijven, dus hier is hij dan.

Auteur: Stieg Larsson.
Oorspronkelijke uitgeefdatum: 2005.
Oorspronkelijke uitgeverij: Norstedts förlag.
Deze uitgave: september 2015 door Uitgeverij Signatuur
Aantal pagina’s: 576 pagina’s.

Twee tegenpolen, Mikael Blomkvist en Lisbeth Salander. Hij is een charmante man en een kritisch journalist, en uitgever van het tijdschrift Millenium. Zij is een jonge, gecompliceerde, uiterst intelligente vrouw met zwartgeverfd haar, piercings en tatoeages én ze is een hacker van wereldklasse.
Mikael wordt benaderd door oud-zakenman Henrik Vanger. Veertig jaar geleden is de zestienjarige Harriët Vanger op mysterieuze wijze verdwenen en vermoedelijk vermoord. De zaak is echter nooit opgelost en inmiddels verjaard. Toch wil Henrik Vanger graag dat Mikael zich hier nog eens op stort. Met hulp van Listbeth Salander stuit Mikael op een spoor dat rechtstreeks naar een zeer duister en bloedig familiegeheim voert…

Bron: achterflap van het boek.
Ik vind de verhaallijn van dit boek heel verassend. Je hebt een historisch aspect omdat het gaat over een zaak die 40jaar geleden is gebeurd. Ook is er een actueel aspect dit kan je dan merken omdat er veel technologie aan de pas komt. Ook wordt het verhaal verteld uit verschillende perspectieven. Zo krijg je een grotere kijk op heel het verhaal. Dit zorgt er ook voor dat er wat mysterie wordt opgewekt omdat je op een bepaald moment nog niet door hebt waar Lisbeth nu juist mee bezig is.Toch vind ik dat het boek wel korter mocht. Er zijn een aantal momenten dat ik dacht dat het veel korter kon verteld worden. Waardoor het boek soms ook langdradig kon worden.
De personages heel goed omschreven. Er was een duidelijk ontwikkeling te zien. Dit was heel duidelijk bij de hoofdpersonages.  Vaak werden er bij de personages ook de achternaam steeds bij vermeld, dit stoorde me soms wel omdat er geen dubbele namen waren. Waardoor ik dit toch wel onnodig vond. Er waren ook veel personages dit zorgde soms wel voor verwarring. Deze verwarring zorgde er soms voor dat je het verhaal even niet meer goed kan volgen. Het duurde ook een tijdje voor dat je effectief in het verhaal zat. Zo duurde het ook even voor je het gevoel had dat het verhaal echt begonnen was.
Een heel groot nadeel dat ik aan dit boek vond, heeft helemaal niet te maken met het verhaal maar met de cover van het boek. Dit namelijk dat de cover van het boek loskomt. Ik heb het boek nog maar één keer gelezen en het lijkt alsof het boek half mishandeld is. Je kan dit zien op de achterkant van mijn cover.
Je ziet heel duidelijk dat de achterkant aan het loskomen is. Tijdens het lezen ondekte ik al dat de zijkanten wel begonnen los te komen, maar ik dacht dat dit niet zo heel erg zou worden. Tot ik nadat ik het boek uitgelezen had mijn boek omdraaide en zag hoe erg de achterkant is toegetakeld. Dit vind ik wel heel spijtig aan deze editie.
Ik heb dit boek uiteindelijk een score van 3/5 gegeven. Het verhaal is zelf is wel goed de schrijfstijl vond ik voornamelijk minder, maar daarom nog altijd niet heel slecht. Ik ga zeker het tweede boek nog lezen.
Hopelijk tot de volgende keer,
Evi